|
PRODUCT REVIEWS |
(No part of this online publication may be reproduced or transmitted in any form or by any means - other than for the purposes of immediate viewing - without the express written consent of the publisher or author) |
|
"Pro-Audio Magazine" |
![]() |
|
D&R Vision "De visie op de tweede cue" Peter Vos |
Wees niet bang: dit is geen directe vergelijking tussen de D&R Vision en de DDA Q2! Ze hebben beide een eigen doelgroep. De Vision zal daarom in het perspectief van de testen van de A&H, Crest, DDA Interface. Hill, Soundcraft, en Soundtracs gezien moeten worden. De Q2 is bij ons de eerste in zijn soort. |
|
D&R Vision |
De Vision is concurrerend met zijn scherpe prijs: de goedkoopste 24-4-2 kost fl 9.190,-- de DeLuxe-versie fl 11.825,- en de grootste DeLuxe 32-8-2 fl 17.470,-. En door de flexibiliteit dankzij de keuze uit vier frames, vijf soorten ingangsmodulen, een dual subgroepmodule, een matrixmodule en een Master DeLuxe-module. Leverbare opties zijn verder conductive plastic faders, een MIDI Control Module voor de Mutes van alle in- en uitgangen en een Fader Automation-systeem. Niet slecht voor dit 'kleintje' van Nederlandse bodem. |
|
Modules |
De Mono DeLuxe ingang verschilt met onze standaard (Pro-Audio Magazine nummer 9. 1993) op de volgende punten: faseschakelaar alleen voor MIC input. Mie én Line ingangen gebalanceerd, zesvoudige LED-meter naast fader en geen Pad: de MIC-ingang kan namelijk +16 dBV aan... De vierbands sweep equalizer is uitschakelbaar (HF: shelving 4-20 kHz. HMF: bell 0,6- 15 kHz; LMF: bell 40-90 Hz; LF: shelving 20-500 Hz: alles ± 16 dB) en het laagaf-filter ( 12 dB/okt @ 100 Hz) ook. Uiteraard is er een insertiepunt. Er zijn acht Aux Sends op vier dubbele potmeters. Alleen Aux 1/2 heeft een pre/postschakelaar, bij de andere kan dat alleen intem gebeuren. Elke module heeft een gebalanceerde Direct Out. Normaal staat hier het postfader signaal. maar met de directschakelaar stuur je het Aux-8-signaal naar die aparte uitgang. De Aux-8-menglijn blijft dan ter beschikking van de andere kanalen. een handige mogelijkheid. Routing gaat naar acht groepen plus L/R. De Mute werkt elektronisch zodat een MIDI Mute- optie is te gebruiken. De solo-schakelaar geeft ofwel het signaal voor de fader (de PFL. mono) ofwel van na de fader (AFL. stereo). Dit hangt af van de SIP-toets op de Master Module. De 100 mm faders zijn voorbereid (met connectors) op de Fader Automation. De Mono Standard is technisch gelijk maar heeft géén fase schakelaar, l=filter en LED meter. Daarvoor in de plaats werkt de SoloLED ook als Piek-LED. De niet-uitschakelbare equalizer is driebands met een mid-sweep (0,2 tot 7 kHz). Er zijn vier Aux Sends zonder Direct Out en slechts twee routing-schakelaars 1/2, 3/4). Deze module is fl 100,-- goedkoper. De Stereo DeLuxe lijkt op de Mono DeLuxe maar heeft geen fantoomvoeding, geen laagaf-filter, wél een mono- en een fase-schakelaar plus twee stereo lijn ingangen (één daarvan kan met een RIAA-module tot draaitafelingang gepromoveerd worden). De vierbands equalizer heeft vier vaste regelgebieden en het filter werkt bij 50 Hz. De Stereo Standard heeft -een mono- en faseschakelaar en wel een vaste driebands equalizer. In de Dual Line-module (speciaal ontwikkeld voor de USA) zijn twee volledig aparte mono standaard-ingangen (compleet met kleine faders) gemonteerd: handig voor de MIDI-instrumenten met hun vele uitgangen. De Group Module is dubbel (A en B). heeft twee Effect Returns (elk met Gain. Pan, Mute, Solo en tweebands EQ) plus (instelbare) LED-meters. De Master Standard is de gebruikelijk stereo Master-sectie met een aparte Mono-regelaar. vier Aux Send Masters. een Stereo Return, twee Tape Returns en monitor-regelingen. De Master DeLuxe heeft de andere vier Aux Sends plus de Talkback-sectie en de hoofdtelefoonuitgangen. In de Matrix Module zit tweemaal een 8+2:1 mengpaneel, waarmee het signaal van de Stereo Master plus de acht Group-uitgangen naar een regelbare uitgang is te sturen. Je kunt net zoveel Matrix-modules plaatsen als je wilt (voor een 8x8 matrix zijn vier modules nodig). |
| Gebruik |
In vergelijking met de concurrentie is de volledig modulaire opbouw opvallend luxe, evenals de vierbands sweep equalizer. de acht Aux Sends (alleen de Hill Datum heeft er zoveel), de acht menglijnen en helemaal de Direct Out-optie voor Aux acht. De equalizer werkt niet beter of slechter dan die van de gemiddelde concurrentie. het hoog! is echter wat helderder en het laag steviger. De tafel is erg compact gebouwd. de dubbele knoppen van de EQ laten daardoor echter geen ruimte meer over voor het plaatsen van een vinger. De instelbare LED-meters zijn handig. zo kun je zelf bepalen wat voor niveau '0 dB' op de meter vertegenwoordigt. Er is een tweede uitgang voor een extra monitorsysteem (bijvoorbeeld extra near-fields). Slim is de MIDI Mute Control als optie, aangezien nog weinig technici deze functie 'live' gebruiken, zou een ingebouwde en ongebruikte optie de mengtafel onnodig duurder maken. Datzelfde geldt eigenlijk ook voor de Fader Automation. Gevaarlijk vind ik de Mute-toets vlak boven de Solo-toets, hetzelfde geldt voor de faseschakelaar vlak onder de +48V toets. De routing-schakelaars hebben geen indicatie, het is moeilijk snel te zien welke ingedrukt staan. Verder moet de Solo-indicatie op de Master-module echt een stuk groter om beter op te vallen. Ook de 'SIP'-toets (waarmee je omschakelt van PFL naar Stereo-in-Place) heeft een erg kleine LED: een vergissing is snel gemaakt. Bovendien zou een echte Solo-in-Place via de Master uitgangen moeten, zodat je signalen via de PA kunt checken. |
|
Conclusie |
D&R heeft een beetje een probleem: het merk is niet 'bekend' in de PA-wereld en 'dus' wordt er ook niet naar gekeken, terwijl merken als Soundcraft en Yamaha automatisch zonder nadenken worden gekozen. Nederlandse technici lijken ook wat 'vérziend' en denken onbewust 'wat je van ver haalt is altijd lekkerder/beterderder'. Maar helaas voor hen is dit geheel onterecht! De Vision kan zich namelijk in zijn klasse probleemloos meten met de rest van de ( buitenlandse) concurrentie en hoort zeer zeker op het standaard 'voorkeurslijstje' te staan. Niet alleen vanwege de kwaliteit, de prijs. de voorzieningen en omdat het een Nederlands produkt betreft (goed voor de economie). Maar ook omdat de fabrikant bepaalde wensen van de klant kan honoreren. Dat laatste is redelijk uniek en een belangrijk pluspunt dat ook 'grote gebruikers' als het NOB en RTL4 al hebben ontdekt. Kortom: je doet jezelf tekort als je de Vision niet 'meeneemt" in je aankoopoverwegingen. |
|
D&R Vision |
D&R doet met de Vision een gooi naar de gunsten van het grote publiek. En groot kan het publiek zijn, want het aantal mogelijke configuraties is enorm. Bij de metingen heb ik me beperkt tot wat waarschijnlijk de populairste ingang zal zijn: de Mono DeLuxe. Het frame waar de broodjes in gemonteerd worden is degelijk, maar daardoor ook tamelijk zwaar. De demontabele zijkanten lopen wat verder door zodat de pluggen beschermd worden. Het geheel doet wat plomper aan dan dat van de meeste concurrenten. De oorzaak ligt hem in de wat grote dikte van de complete tafel. en die is weer terug te leiden tot de vorm van de printen. Ze zijn expres wat ruimer van opzet om overspraak en dergelijke te beperken. Bovendien moeten ookde grotere Penny & Giles-faders er als optie nog in passen. Dat scheelt ruimte. De printen zijn eenvoudig gehouden, geen aardvlakken dus zoals bij de Q2 en de Crest. De gebruikte elektronica is ook redelijk standaard. Er is wel een PMI SSM 2017 als microfoonvoorversterker toegepast, maar verder zitten er voornamelijk TL072's en NE 5532's in. De symmetrische uitgang wordt gebalanceerd met behulp van een SSM 2142. De aarding is keurig uitgevoerd met in sommige broodjes wel zeven verschillende aardnetten! De voeding van de Vision zit in een aparte 19" doos, en wordt met een Speakon-plug aangesloten. Op zich geen gekke keuze, de Speakon kan namelijk grote stromen voeren, is erg stevig, en betaalbaar! De faders die standaard zijn gemonteerd lopen niet echt goed. en de schaalaanduiding klopte niet precies, maar alternatieven zijn leverbaar. De knopjes op de faders van het test exemplaar staken nogal hoog boven de tafel uit, ook daar kunnen echter andere exemplaren voor geleverd worden. Een beetje wennen is nog dat de master en groepfaders hun 0dB punt bij volle uitslag hebben, maar uit oogpunt van maximale headroom voor de microfoonversterker is er zeker wat voor te zeggen. De metingen pakten voor de Vision niet slecht uit. Figuur 10 toont een mooie frequentiecurve, die vooral in het hoog erg ver doorloopt ( 150 kHz). Het laag begint iets af te vallen, maar is nog heel redelijk. Wat vreemder is het laagaf-filter. Dit is alleen in te schakelen als de complete EQ-sectie aanstaat. Er worden dan twee eerste orde (6dB/oct) filters in serie gezet. wat de resonantie bij 500 Hz oplevert. De afval is verder gewoon 12 dB/oct, en geen 9 db/oct, zoals de handleiding beweert. In figuur 11 zijn de overspraakcurves te zien. Boven 3 kHz komen ze hoger dan -60 dB te liggen, wat aan de hoge kant is. De routing via de subgroep geeft ongeveer 8 dB extra overspraak. De CMRR in de volgende figuur wordt voor het belangrijkste deel bepaald door de SSM 2017, maar verloopt in het laag vreemd genoeg toch net iets minder mooi dan bij de DDA. De ruiscurve ligt bij lage frequenties wat hoger dan bij de DDA, wat ook vreemd is, maar in de gewogen ruiscijfers geen invloed heeft (zie figuur3). Het vervormingsspectrum van figuur 13 loopt niet erg ver door, heeft de tweede harmonische als hardste, maar verloopt verder wel wat onregelmatig. Geen idee watje daar voor conclusies aan kunt verbinden. Het volgende spectrum. van de ruis binnen de audioband, laat geen sporen van voedingsbrom zien. en ook is er geen tijdelijke verhoging van de laagfrequentruis bij inschakelen van de fantoom. Een prima voedingsontwerp dus, en geen slechte elco's. Het laatste plaatje geeft nog de ingangsimpedantie van de microfooningang: met 3,5 kOhm prima in orde. Er is geen PAD aanwezig. In het afsluitende lijstje is te lezen dat ons testexemplaar was afgeregeld op +9 dBu bij 0dB op de Meters, een beetje eigenaardig. De piek-LED instelling op het kanaalbroodje is ook wat vreemd, deze gaat al bij 11 dB onder clip aan. terwijl de hoofdmeters (bij deze afregeling) pas bij 3, dB onder clip uit hun signalering lopen, niet echt handig. De midden verzwakking van de panpot is met 3, dB eigenlijk net een dB'tje te weinig. De invloed van famtoom en aardlus ('met kabel') op het ruisniveau is klein. prima dus. |
|
De klank |
De Vision heeft een evenwichtige klank. Er is geen scherpt, het laag loopt tamelijk ver door en de dynamiek blijft goed behouden. Wel gaat er wat detail verloren. het is allemaal net iets matter dan het origineel. De klank deed een beetje denken aan de Soundcraft Delta. hoewel die misschien nog net iets vlakker was. De Vision wist het gevoel van ruimte wel redelijk goed te behouden. bronlokalisatie was mogelijk, en er was diepte in het geluidsbeeld. Als er via een subgroep geschakeld wordt verdwijnt daar echter wel wat van. Al met al scoort hij dus heel aardig. hoewel het niveau van de Crest en de Hill niet gehaald wordt. De equalizer klikt zachtjes als je hem inschakelt en hij bedient vreselijk omdat de knoppen zo dicht op elkaar zitten. De klank is redelijk goed. vergelijkbaar met veel andere equalizers in dit prijs segment. Er is zeker zo goed mee te werken als met de EQ van bijvoorbeeld de Delta. |
| Conclusie: | Met de Vision heeft D&R een prima mengtafel in handen en een serieuze concurrent in zijn prijsklasse. De vele mogelijkheden, als 8 auxiiliaries en matrix module. zullen hem in een aantal gevallen een voorsprong geven. De klank is niet spectaculair. maar gewoon goed. En zoals Peter al schreef: je doet jezelf tekort als je hem links laat liggen. |
|
(No part of this online publication may be reproduced or transmitted in any form or by any means - other than for the purposes of immediate viewing - without the express written consent of the publisher or author) |